Mijn Boek:

Boeket voor zakenvrouwen

Referenties
Lusine Grigoryan - Koraalcoaching.nl

Aleid is heel betrokken en professioneel, begrijpt je worstelingen en denkt in oplossingen.

"Het online programma van Aleid heeft me geholpen om goed inzicht te krijgen in het echt ondernemen en ‘een beetje zzp-en’."

Lusine Grigoryan

www.lusin.nl

Ben jij de kikker of z’n broer?

kikker

“Wat voor beginmuziekje zullen we laten horen? Iets behorend “bij het thema: uitbreiden van je netwerk”. Aleid krijgt een ingeving “er lopen zoveel mensen rond het is alleen zo lastig dat je van elkaar niet weet wat je nodig hebt en wat het de ander kan bieden”.

Nou, dan wordt het duidelijkheid krijgen door structuur aan te brengen.

Het klinkt allemaal nog een beetje cryptisch.  Als je iets wilt bereiken moet je er iets voor doen, daar kan ik in meegaan. Maar ik wil niet leeglopen op mijn eigen frustratie van dingen doen omdat het moet en het misschien in de toekomst iets gaat opleveren.

Wat dan wel? Wachten tot een ander de contacten, werk en plezier bij je brengt? In mijn hoofd floept een stemmetje op en ik hoor mijn zoons zeggen, ”je gaat ons toch niet weer dat verhaal van die kikker in die emmer vertellen”. Hierbij toch het verhaal.

Oud Indisch volksverhaal.

Twee kikkertjes verlieten op een goede dag de veiligheid van hun moeras en trokken er op uit om een nabijgelegen boerderij te verkennen.

Al gauw bevonden ze zich in de melkerij waar ze een grote melkemmer vonden. Toen ze er in sprongen, ontdekten ze dat de emmer half gevuld was met verse room.

De twee kikkertjes werden heel opgewonden. Ze hadden nog nooit zoiets heerlijks geproefd! Al gauw waren hun buikjes vol. Ze werden er wat slaperig van en besloten dat het tijd was om terug te gaan – maar toen realiseerden ze zich dat ze in de rats zaten.

Het was geen probleem geweest om in de emmer te springen. Maar hoe moesten ze er terug uit geraken? De binnenkant van de emmer was veel te glad om te beklimmen. En omdat ze niet met hun pootjes tot aan de bodem konden en er dus niets was om zich tegen af te zetten, was springen naar de veiligheid geen optie meer. Ze zaten in de val.

Ze begonnen als gekken in het rond te zwemmen, krabbelend met hun voeten naar houvast op de gladde binnenkant van de melkemmer.

Ten slotte riep een van de kikkers uit, “Het heeft geen zin, we zijn ten dode opgeschreven!”. “Nee”, hijgde de andere kikker, “we mogen niet opgeven”.

Hadden we toen we nog kikkervisjes waren, ooit kunnen dromen van de dag waarop we uit het water tevoorschijn zouden komen en op het land zouden rondspringen? Zwem broer, en bid dat er een mirakel gebeurt!”

Maar de eerste kikker bekeek zijn broer droevig. “Er zijn geen mirakels in het leven van een kikker,” kwaakte hij. “Vaarwel.” En hij zonk langzaam in de diepte.

De tweede kikker weigerde op te geven. Hij ging verder met peddelen in dezelfde kleine cirkel, rond en rond, tegen beter weten in hopende op een mirakel. Een uur later was hij nog steeds aan het peddelen in zijn nutteloze kleine cirkel. Hij wist zelf niet meer waarom.

De woorden van zijn stervende broer spookten rond in zijn hoofd terwijl de vermoeidheid toesloeg in zijn kleine spieren. “Had mijn broer het bij het rechte eind?” vroeg hij zich wanhopig af. “Zijn er geen mirakels in het leven van een kikker?” Hij was aan het einde van zijn krachten. Met een angst kwaakje stopte hij ten slotte met peddelen en liet zich gaan, klaar om zijn lot tegemoet te gaan.

Maar tot zijn eigen verbazing zonk de kikker niet. Hij bleef in feite waar hij was, alsof hij midden in de ruimte opgehangen was. Hij strekte tastend een voet uit – en voelde vaste grond. Hij slaakte een diepe zucht, sprak een stil vaarwel uit voor zijn arme overleden kikkerbroer, klauterde bovenop de dikke klont boter die hij net zelf had gekarnd en hopte uit de melkemmer richting zijn thuis in het moeras.

Toch een mooi verhaal, vind ik nog steeds, mijn zoons hebben het toch ergens in hun levensbagage meegenomen. Voor de lezers van deze nieuwsbrief geniet ervan en vertel het door. Maar vooral blijf geloven in wonderen en jezelf, blijf daarbij in beweging gebruik de vier elementen hoofd, hart, lichaam en ziel die je als mens tot je beschikking hebt.

Tijdens onze bijeenkomst Nieuw Netwerken, praktisch aan de slag, gaan we deze vier elementen inzetten en benutten om blij van te worden en ons netwerk uit te breiden.

Wil je je netwerk op een vernieuwende praktische manier verder uitbreiden of bijpraten met jouw contacten om te bouwen aan jullie zakelijke relatie? Kom dan dinsdagmiddag 21 november naar de netwerkmiddag!

Reageer op dit artikel

*